Espel is een dorp in de Noordoostpolder uit de wederopbouwperiode naar het stedenbouwkundig plan van Duintjer.
Het nieuwe plan sluit hier nauw op aan en zoekt een balans tussen soberheid en leesbaarheid.
Het materialenpalet ? in hoofdzaak rode baksteen en hout ? is overzichtelijk en verfijnd in zijn eenvoud.
Net zoals het polderlandschap vrijheid biedt en kneedbaar is, zijn de patiowoningen beschouwd als een canvas dat naar gelieven kan worden ingevuld.
De basis wordt gevormd door een zeer betaalbare patiowoning, die evenwel volledig levensloopbestendig is en voldoet aan het Zorg+ pakket.
De 'polderdeuren' zijn genereuze taats-deuren die een subtiele verwijzing vormen naar het omliggende polderlandschap.
Het appartementengebouw bestaat uit een compact 3-laags volume dat aansluit op het schaalniveau van de omliggende woonwijk.
De brink met groen en vides organiseert hier de ontsluiting, en is net zoals in het dorp de plek voor ontmoeting en het openen naar de groene omgeving.
